Λέμε και καμιά να περνάει η ώρα!
Η παπαριά είναι ένα δέντρο σαν την αχλαδιά μόνο που δεν κάνει αχλάδια. Ανήκει στην οικογένεια των Papariae στην οποία ανήκει η παπάγια και το αγγούρι. Πρόκειται για δέντρο της ερήμου το οποίο προστατεύει τον καρπό του με πολλά τριχίδια. Με αυτή την μέθοδο τα διάφορα πουλιά-θηρευτές δεν πλησιάζουν.
Ο καρπός του εν λόγω δέντρου (παπάρι) παρατηρείται έντονα μετά το 2ο έτος της ηλικίας του. Ακόμα τα παπάρια είναι πολύ ευαίσθητα σε πιέσεις. Μπορεί εύκολα να πρηστούν λόγω μεταβολών του περιβάλλοντος στη θερμοκρασία, το pH, και την υγρασία. Προτιμούν να αφεθούν σε ηρεμία και μετά από μια μικρή αύξηση θερμοκρασίας που προκαλείται από μικροερεθίσματα εκτοξεύονται τα σπόρια που μεταφέρονται στο άνθος με τον άνεμο (ανεμογκάστρι). Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου ελάχιστα παπάρια είναι φυσιολογικά και λειτουργικά, για αυτό και πρέπει να τυγχάνουν προσοχής από τους γεωπόνους.
Τα παπάρια και τα δέντρα παπαριές τυγχάνουν μεγάλου σεβασμού στις μέρες μας στην Ελλάδα, αφού πάντα οι Έλληνες τα θυμούνται στην καθημερινή ζωή:
-Ως απάντηση σε σχόλιο βαθυστόχαστο: «παπαριές ».
-Μεγάλη ένδειξη προσφοράς και αλληλεγγύης είναι η προσφορά παπαριών: «Πάρε τα παπάρια μου ».
-Κάτι που τυγχάνει μέγιστης σημασίας από εμάς λέμε « στα παπάρια μου».
-Για άτομα που κάνουν βαρυσήμαντες δηλώσεις ή πράττουν εξίσου σημαντικά έργα, υπάρχει το «φάε ένα παπάρι» ή « τσίμπα ένα παπάρι».
-Σπανιότερα χρησιμοποιείται η μέτρηση παπαριών για ερευνητικούς λόγους « Μέτρησέ μου τα παπάρια».
Βέρυ ιμπόρταντ πέρσονς ορίζονται ως «παπάρες».
Εδώ τελειώνει το μήνυμα. Απλά αναφέρουμε προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι το φυτό και η ονομασία ειναι ΑΛΗΘΙΝΑ!
http://www.kolivas.de/?p=20186
Αυτό τον ορισμό αυτής της τρομερής και φοβερής λέξης βρήκα σε αρκετές διευθύνσεις που το έψαξα στο διαδίκτυο. Έτσι που λέτε λέμε κι εμείς καμιά τέτοια να περνάει η ώρα. Να σκοτώνουμε τη βαρεμάρα μας. Τώρα αν πραγματικά είναι αληθινό το φυτό κι η ονομάσια, ποιος ξέρει;
Να λοιπόν τι κάναμε, τι αποδείχθηκε ότι κάναμε μετά τη συντριβή, τον διασυρμό της λατρευτής και χιλιοτραγουδισμένης Αρχεντίνας από τους αχώνευτους τους Γερμανούς. Τόσο καιρό, τέτοια φρούτα μαζεύαμε. Και τα πετούσαμε στους ανυπεράσπιστους και ανυποψίαστους. Το θέμα δεν είναι να αναλύσουμε τι και πως, δεν έχει καμία μα καμία σημασία. Ούτως ή άλλως ΜΟΝΟ το αποτέλεσμα μετράει κι αυτό ήταν ξεκάθαρο. Και προσβλητικό για τον Ντιέγκο, την Αργεντινή κι όλους εμάς που αγαπάμε αυτή την ομάδα.
Το θέμα είναι ότι βαρέθηκα. Βαρέθηκα τα αβάσταχτα Μουντιάλ, βαρέθηκα την ήττα. Βαρέθηκα να πιστεύω την Αργεντινή και στην πρώτη δυσκολία, πολλές φορές πριν καν την πρώτη δυσκολία η ομάδα να καταρρέει. Είναι απίστευτες οι ομάδες ή η ποιότητα των ομάδων που κατεβάζει η Αργεντινή σε Παγκόσμια Κύπελλα από το 1990 και μετά. Είναι γενικά απίστευτη η όλη "παραγωγή" της Αργεντινής κι οι παικταράδες που έχουν βγει. Κι είναι απίστευτες οι κουτουλιές που έχουμε φάει. Και βαρέθηκα να ψάχνω, να βρίσκω δικαιολογίες. Στον προπονητή, στην ατυχία, στην διαιτησία, στον καιρό στα πάντα-όλα. Ακόμα κι αυτός ο λατρευτός Μαρσέλο Μπιέλσα, ένας σίγουρα ταλαντούχος προπονητής, όταν ανέλαβε την Αργεντινή, πάτωσε. Δεν πέρασε ούτε καν στην επόμενη φάση. Κι ας είχε ίσως την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών. Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η λατρευτή Αργεντινή είναι καταραμένη. Ναι τέτοιες φοβερές σκέψεις κάνω κι έχω και το θάρρος ή καλύτερα θράσος και τις λέω δημόσια.
Τελείωσε το Μουντιάλ λοιπόν και βέβαια πέθανε το ποδόσφαιρο, όπως κάθε φορά συμβαίνει όταν αποκλείεται η Αργεντινή. Που αποκλείεται πάντα αλλά και πάντα αυτό το άθλημα ανασταίνεται. Και το ότι το Μουντιάλ τελείωσε είναι τσεκαρισμένο. Γιατί το έγραψε ο ένας και μοναδικός Γιάννης Χατζηιωαννίδης. Θα μου πείτε τώρα ποιος είναι αυτός; Ε αν δεν ξέρετε και δεν μπορώ να σας βοηθήσω και σας λυπάμαι. Όχι για την άγνοιά σας που κι αυτή είναι ασυγχώρητη αλλά για τη δυστυχία ή μη ευτυχία να ξέρετε σε ποιον τιτάνα αναφέρομαι. Τέλος πάντων είναι σαν να λέμε ο "διάδοχος" του Γιώργαρου του Μίνου. Αν και δεν έχει την ίδια ομορφιά και τσακπινιά αλλά τέλος πάντων. Και μάλιστα το παίζει και αναλυτής. Και είπε ο ήρωας. Ότι αφού σφάξανε την Βραζιλία, και με το έτσι θέλω την αποκλείσανε τελείωσε το Μουντιάλ. Πάντως δεν παρέλειψε να ευχηθεί σ' αυτούς που μείνανε καλή συνέχεια. Κύριος ο Γιαννάκης ο Χ"ιωαννίδης.
Και πραγματικά ο μπαγάσας μ' έκανε να αναρρωτηθώ. Ρε είδαμε το ίδιο ματς; Ρε μπας και δεν το είδα το ματς; Γιατί δεν μπορεί αφού το λέει ο Γιαννάκης ο Χ"ιωαννίδης έτσι θα είναι. Ρε τι έχουμε πάθει. Παίζει τώρα ρε συ Γιαννάκη να μας πεις ότι ήταν μεγαλύτερη σφαγή κι από εκείνη του Σπάθα. Παίζει να πεις τώρα κανά τέτοιο και να μας αποτελειώσεις. Ε τι έχουμε πάθει.
Μπράβο λοιπόν στη Γερμανία, μπράβο και στους υπόλοιπους που περάσανε. Άντε να δούμε τι έχουμε ακόμα να δούμε. Εντάξει το σκορ παραείναι βαρύ και θα έλεγα και άδικο για την Αργεντινή αλλά το θέμα είναι ότι η Γερμανία δείχνει πραγματική ομάδα με πλάνο στο παιχνίδι της και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Και το ζητούμενο ήταν η αντίδραση της Αργεντινής, αντίδραση που δεν ήρθε ποτέ. Κι είχε μπροστά της ένα ολόκληρο ματς να αντιδράσει. Και εδώ να σταθώ στον αξιότιμο νεαρό ποδοσφαιριστή της Αργεντινής τον Ντι Μαρία. Που ήταν το μεγάλο μου πουλέν. Την πρώτη κρυάδα την έφαγα με την "λίγη" εμφάνιση που έκανε στο Άνφιλντ για το Γιουρόπα Λιγκ απέναντι στη Λίβερπουλ. Όπου ουσιαστικά δεν κατέβηκε. Τη μεγάλη απογοήτευση τη φάγαμε σ' αυτό το μουντιάλ όπου πραγματικά δεν ακούμπησε. Ούτε μια σωστή ενέργεια. Τίποτε απολύτως. Η απόλυτη διάψευση των προσδοκιών για κάποιον που πιστεύεις. Πραγματικά "λίγος", έστω κι αν έχει πολύ ποδοσφαιρικό μέλλον μπροστά του.
Εκτός των άλλων αποκλείστηκε κι η Παραγουάη και μας τελείωσε κι η γλυκιά Λαρίσα. Κι εκεί τα μούτρα μας φάγαμε. Τώρα είναι μπροστά μας οι ημιτελικοί. Και μετά τη νέα τεσσάρα της Γερμανίας μπροστά της είναι η Ισπανία. Και αν το ματς αυτό γινόταν πριν 10 μέρες το φαβορί θα ήταν οι Ισπανοί, τώρα νομίζω ότι οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Αν και όπως βλέπω τις αποδόσεις του ΟΠΑΠ οριακό φαβορί παραμένουν οι Ισπανοί. Τέλος πάντων το Μουντιάλ φτάνει στο τέλος του κι η αγωνία κορυφώνεται. Αύριο και μεθαύριο θα ξέρουμε το μεγάλο ζευγάρι του τελικού. Σ' ένα Μουντιάλ που θεωρώ ότι έδωσε στον θεατή. Τώρα που έχουμε μια πιο γενική εικόνα και η διοργάνωση φτάνει στη κορύφωσή της. Με τα καλά του και με τα κακά του. Και τις ανυπόφορες βουβουζέλες με τα μπππζζζζζζζζζζ που έχουν ρημάξει τα νεύρα μας.
Και επειδή έβαλα τον ορισμό της παπαριάς στο ξεκίνημα, κι επειδή κάπου είδα και τα παπάγιας, που ως γνωστόν μας παραπέμπουν στο Lost, αφού ήταν το "επίσημο" φρούτο της σειράς, όπως π.χ. ήταν εκείνες οι περίεργες οι γκοφρέτες, σοκολάτες τι στο διάολο ήταν "APOLLO", ή το σήμα της Πρωτοβουλίας ΝΤΑΡΜΑ, να πω ότι τώρα που πια αποκλείστηκε η Αργεντινή δεν θέλω και πολύ να ξαναρχίσω να ασχολούμαι. Έστω κι ετεροχρονισμένα. Γιατί ψιλοψάχνοντας το θέμα "ανακάλυψα" αρκετά πράγματα, πολλά ράμματα για τη γούνα των ξεφτιλισμένων παραγωγών-σεναριογράφων της σειράς. Αλλά επειδή ήδη έχω πει πάρα πολλά το κόβω εδώ. Άντε κουφάλες το γλιτώσατε το πρήξιμο. Αλλά "εκτοξεύω" ξεκάθαρη απειλή ότι πιθανότατα θα επανέλθω. Τέλος πάντων σταματάω λοιπόν εδώ την ασταμάτητη μπουρδολογιά, να είστε και να περνάτε καλά και τα λέμε.
ΤΑΡΖΑΝ - Ray Charles.
Το άρθρο έχει διαβαστεί 4146 φορές.
BetClic: Παίξε τώρα με 100% Bonus ως 100€!
Unibet: €100 bonus και δωρεάν Live αγώνες στη Unibet TV!
Stanjames.com 5€ δωρεάν στοίχημα χωρίς κατάθεση!
