Ο Μενέλαος.
Πολύ μεγάλη κουβέντα γίνεται τελευταίως για το ποιος ευθύνεται για την κατάντια της Ελλάδας. Φταίνε μόνο οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις ή συνυπεύθυνοι είναι και οι πολίτες; Μπορεί να έχω ένα σωρό ελαττώματα σαν άνθρωπος, αλλά ουδέποτε, ακόμα και σαν πιτσιρικάς, δεν κρύφτηκα. Φυσικά και δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, κάποιοι για συγκεκριμένους, ρουσφετολογικούς λόγους, τους ψήφιζαν με έπαθλο μια-δυο θέσεις στο δημόσιο, ένα φωτογραφικό νομοσχέδιο, μια αναπηρική σύνταξη κτλ.
Τις προάλλες διαφώνησα εντόνως με ένα φίλο για την περίπτωση του «Μενέλαου».
Ο «Μενέλαος» λοιπόν είναι δημόσιος υπάλληλος, σε πολύ καλή και υπεύθυνη θέση που μέχρι πρότινος έπαιρνε μισθό, ας πούμε, 2.000 ευρώ. Πολύ καλά λεφτά, αν αναλογιστεί κανείς πως ο «Μενέλαος» με τα ίδια προσόντα, θα έπαιρνε 700 ευρώ μάξιμουμ, εάν δοκίμαζε την τύχη του στον ιδιωτικό τομέα. Ενδεχομένως και χωρίς ασφάλιση.
Ο «Μενέλαος» λοιπόν, στράβωσε επειδή με τα νέα οικονομικά μέτρα, ο μισθός του γίνεται 1.500 ευρώ, μια χαρά λεφτά δηλ. συγκριτικά με τις συνθήκες που επικρατούν στην ελεύθερη αγορά.
Λέει λοιπόν ο «Μενέλαος» πως από εδώ και πέρα, δεν θα ασκεί τα καθήκοντα του με συνέπεια, πως θα δουλεύει λιγότερο, επειδή για άλλα λεφτά είχε αρχικώς συμφωνήσει, και άλλο ποσό ...κατάντησε να παίρνει, πως θα την «κάνει» από το πόστο του στις 13:30, πως θα ψάξει για μια δεύτερη δουλειά και άλλες τέτοιες μπούρδες
Αυτή, δυστυχώς είναι η λογική (;;;) μεγάλου ποσοστού των νεοελλήνων. Φαντάζομαι πως για τον «Μενέλαο» και για τον κάθε «Μενέλαο», για την οικονομική χρεωκοπία της Ελλάδας φταίνε αποκλειστικά και μόνο, ο «Κωστάκης» που έπαιζε playstation, ο «Γιωργάκης» που κάνει κανό, ο «Ανδρέας», ο «Κινέζος», ο «Δρακουμέλ», η Σάρα, η Μάρα και όλο το κακό συναπάντημα, εκτός από τον εαυτούλη του, που κάνει λευκή απεργία, επειδή ο μισθός του, από εξωφρενικός, έγινε απλά υψηλός.
Προσφάτως το Vanity Fair, ένα περιοδικό που διαβάζει εκατομμύρια κόσμος σε όλο τον πλανήτη, δημοσίευσε ένα άρθρο-καταπέλτη, για την κατάσταση στη χωρά μας. Το αναδημοσίευσε η «Καθημερινή» και εγώ το κλέβω από εκεί.
«Ιδού η ελληνική εκδοχή των αμερικανικών πάρτι τσαγιού: εφοριακοί που τα παίρνουν, καθηγητές δημόσιων σχολείων που δεν διδάσκουν, καλοπληρωμένοι υπάλληλοι ενός καταχρεωμένου οργανισμού σιδηροδρόμων, με τρένα που ποτέ δεν αναχωρούν στην ώρα τους, γιατροί δημόσιων νοσοκομείων που παίρνουν μίζες για να δίνουν υπερκοστολογημένα σκευάσματα... Ενα έθνος ανθρώπων που κατηγορούν τους πάντες, εκτός από τους εαυτούς τους». Με αυτά τα σκληρά λόγια περιγράφει μια πορεία δημοσίων υπαλλήλων στην Αθήνα ο δημοσιογράφος του αμερικανικού περιοδικού Vanity Fair, Μάικλ Λιούις.
Η Ελλάδα είναι μια «κατακερματισμένη κοινωνία σε πλήρη ηθική κατάπτωση», επισημαίνει σε μία από τις 26 σελίδες του οδοιπορικού του στη χώρα μας, το οποίο φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Φοβού τους Δαναούς και ομόλογα φέροντας». Οπως θα έχει γίνει ήδη αντιληπτό, πρόκειται για ένα άρθρο-καταπέλτη, όπου περιγράφονται με κάθε λεπτομέρεια οι παθογένειες της κοινωνίας μας, της εθνικής οικονομίας, αλλά και του κρατικού μηχανισμού. Από τη γενικευμένη φοροδιαφυγή και την ανεπάρκεια του μηχανισμού είσπραξης οφειλών, μέχρι τα 600 «βαρέα και ανθυγιεινά» επαγγέλματα και από τη «δημιουργική λογιστική» και τις μίζες μέχρι το Βατοπέδι. Στην εκτενή του έρευνα, ο δημοσιογράφος μιλάει με πολιτικούς και επιχειρηματίες, τραπεζίτες και εφοριακούς, ακόμη και με τους μοναχούς Αρσένιο και Εφραίμ. Προσπαθεί να διαλευκάνει τι πραγματικά συνέβη στην υπόθεση του Βατοπεδίου, η οποία «έγινε σύμβολο της διαφθοράς, σε μια χώρα όπου κυριαρχεί η διαφθορά».
Τα συμπεράσματά του αποτελούν ένα ακόμη πλήγμα για την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, με δεδομένο ότι το Vanity Fair είναι παγκοσμίως γνωστό περιοδικό και έχει πάνω από 1.100.000 συνδρομητές.
Ο Λιούις δηλώνει όχι μόνον έκπληκτος, αλλά και συγκλονισμένος από την εικόνα που βρίσκει και δεν κρύβει ότι νιώθει πως έχει προσγειωθεί σε άλλον πλανήτη: «Οσο έμεινα στην Αθήνα, ένιωσα κάτι πρωτοφανές στη δημοσιογραφική μου καριέρα: την παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος για πράγματα, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να προκαλούν σοκ», γράφει αναφερόμενος στην καταιγιστική απαρίθμηση σκανδάλων από συνομιλητές του. Δηλώνει αδυναμία να πιστέψει ότι τα περισσότερα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου ψεύδονται για την περιουσιακή τους κατάσταση, δηλώνοντας ως αξία των ακινήτων που έχουν στην κατοχή τους την αντικειμενική τους αξία και, ενώ άπαντες γνωρίζουν ότι αντικειμενικές και εμπορικές αξίες δεν συμπίπτουν, κανείς δεν επαναστατεί.
Εμφανίζεται εμβρόντητος μπροστά στην πληροφορία ότι τα 2/3 των Ελλήνων ιδιωτών ιατρών δηλώνουν εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο όριο και την υπόθεση της ΑΓΡΟΓΗ. «Άπαντες είναι σίγουροι ότι οι συμπολίτες τους κλέβουν την εφορία και εξαπατούν. Αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης αυτοαναπαράγεται και καθιστά τον δημόσιο βίο, αβίωτο. Ο κοινωνικός ιστός διαλύεται, γεγονός που ενθαρρύνει με τη σειρά του και άλλα ψέματα και άλλες απάτες. Χωρίς πίστη ο ένας στον άλλον, οι Ελληνες αποτραβιούνται στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους... Είναι μια χώρα χωρίς αίσθηση του συλλογικού, όπου ο καθένας ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του».
Μολονότι ο Λιούις δεν κρύβει το θαυμασμό του για τη «ζεστασιά» και τη φιλοξενία των Ελλήνων, το απαράμιλλο κάλλος του Αγίου Ορους και των αρχαίων μνημείων, γράφει ότι εγκαταλείπει τη χώρα μας με αμφιβολίες - αμφιβολίες για το κατά πόσον οι Ελληνες έχουν «την ικανότητα να σκεφτούν έξω από τους μικρόκοσμούς τους και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους...».
«Βέβαια, η επιλογή της χρεοκοπίας θα ήταν μία τρέλα, αφού θα σήμαινε άμεση κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και αδυναμία της χώρας να εισάγει βασικά προϊόντα, όπως πετρέλαιο, και να δανειστεί με λογικά επιτόκια. Αλλά η Ελλάδα δεν φέρεται ως συλλογικό υποκείμενο. Η κυβέρνηση φαίνεται βέβαια αποφασισμένη να προσπαθήσει τουλάχιστον να αποκαταστήσει αυτήν την αίσθηση του "δημοσίου". Το ερώτημα όμως είναι, όταν έχει χαθεί κάτι τέτοιο, μπορεί άραγε να ξαναβρεθεί;». Η απάντηση εκκρεμεί...
Έτσι μας βλέπει το Vanity Fair και για τις όποιες διαφωνίες σας, διαθέσιμο είναι το stefbetarini@yahoo.gr
ΥΓ: Σοβαρό περιοδικό το Vanity Fair, αλλά καμιά φορά δίνει και -κυριλέ- μάτι. Όπως εδώ, στην ιταλική του έκδοση, με τη Ζιζέλ!
Stefano Betarini
Το άρθρο έχει διαβαστεί 1765 φορές.
BetClic: Παίξε τώρα με 100% Bonus ως 100€!
Stanjames.com 5€ δωρεάν στοίχημα χωρίς κατάθεση!
Unibet: €100 bonus και δωρεάν Live αγώνες στη Unibet TV!
